به دنبال سكوت
عامدانهى رسانههاى بزرگ، افكار عمومى جهان اخيرا با بى تفاوتى از كنار سندى اساسى
گذشت: گزارش(1) سازمان بينالمللى كار در افشاى اين واقعيت كه همه ساله بالغ بر
دویست و هفتاد ميليون كارگر و كارمند در جهان قربانى سوانح ناشى از كار شده و
صد و شصت ميليون نفر
آنان به بيمارىهايى مبتلا مىشوند كه ارتباط مستقيم با حرفهىشان دارد.
اين تحقيق نشان مىدهد كه شمار كاركنانى كه در حين انجام شغل خود جان مىسپارند، بيش از دو ميليون نفر در سال است. لذا، كار همه روزه پنج هزار نفر را مىكشد! و به شهادت گزارش، «واقعيات از اين ارقام نيز فراتر مىروند.»(2)
در كشور فرانسه نيز بنا به آمار صندوق ملى بيمهى بيمارى (CNAM)، همه ساله بالغ بر 780 تن از مزدبگيران در سر كار خود جان مىدهند (بيش از دو تن در روز!). در اين جا نيز «ارقام مذكور با واقعيت فاصله دارند» و در اين كشور در سال يك ميليون و 350 هزار سانحهى ناشى از كار رخ مىدهد(3)، چيزى بالغ بر سه هزار و هفتصد قربانى در روز. يعنى در طول يك روز كار هشت ساعته، هشت مجروح در دقيقه...
اين تحقيق نشان مىدهد كه شمار كاركنانى كه در حين انجام شغل خود جان مىسپارند، بيش از دو ميليون نفر در سال است. لذا، كار همه روزه پنج هزار نفر را مىكشد! و به شهادت گزارش، «واقعيات از اين ارقام نيز فراتر مىروند.»(2)
در كشور فرانسه نيز بنا به آمار صندوق ملى بيمهى بيمارى (CNAM)، همه ساله بالغ بر 780 تن از مزدبگيران در سر كار خود جان مىدهند (بيش از دو تن در روز!). در اين جا نيز «ارقام مذكور با واقعيت فاصله دارند» و در اين كشور در سال يك ميليون و 350 هزار سانحهى ناشى از كار رخ مىدهد(3)، چيزى بالغ بر سه هزار و هفتصد قربانى در روز. يعنى در طول يك روز كار هشت ساعته، هشت مجروح در دقيقه...
