انديشه (9) / آنتوني
كابالرو/ ترجمه:جاهد جهانشاهي
آنتوني كابالرو(1) يكي از سرشناسترين روشنفكران آمريكايجنوبي است. او در سال 1945 در بوگوتا زاده شد و با نوشتن رمان «بدون راه نجات» در ادبيات معاصر كلمبيا جايگاه استواري براي خود پديد آورد. نوشتار پيشرو رويكردي انتقادي به سرمايهداري و تبعاتش در كشورهاي مختلف دارد.
دهها سال طول كشيد تا سرمايهداري بتواند متمدن شود. حال دوباره خشونت اوليهاش را از سر گرفته است. براي اين منظور آمريكايجنوبي بهترين نمونه است.
چرا سرمايهداري گرفتار بحران شده است؟ براي اينكه به يك سرمايهداري جهانسومي مبدل شده است. باز هم سوال فقر مطرح ميشود و چگونه ميتوان از آن رهايي يافت.
من از آمريكايجنوبي برايتان مينويسم. زماني كه
سوسياليسم واقعا موجود به پايان خط رسيد، براي اين منطقه بهاصطلاح «اتفاقنظر
واشنگتن(2)» را كشف كردند. اما اسم اين برنامه اقتصادي رياكارانه است و چنين تداعي
ميكند كه كشورهايي با «خواستهاي همسو» در واشنگتن به «اتفاقنظر» دست يافتند.
اما حقيقت اين است كه عدهاي با هم به توافق رسيدند تا برنامهاي را بر ما ديكته
كنند: موسسات مالي بينالمللي مستقر در واشنگتن همچون بانك جهاني، صندوق بينالمللي
پول و بانك توسعه ميان آمريكايي. اين رويداد شباهت زيادي به يك ضربالمثل قديمي
اسپانيايي دارد «شبانها نشست داشتند، گوسفندها مردند(3).»
