مهاجرت در جنوب اروپا

 

مقدمه­ی مترجم:

نظام سرمایه­داری سعی می­کند وجود طبقه­ی کارگر را انکار کند از این رو در برخورد با کارگرانی که برای فروش نیروی کار خود راهی کشورهای دیگر می­شوند، چهره­ی ضد انسانی خود را نمایان ساخته و سعی می­کند قضیه را تحت نام مهاجرت فیصله دهد. در گزارش زیر هر چند به شدت شاهد زبان ژورنالیسم بورژوایی هستیم، بخش ناچیزی از مشکلاتی که کارگران مهاجر در کشورهای جنوب اروپا با آن دست و پنجه نرم می­کنند، منعکس شده است.

* * *

 

ده­ها هزار سال است که مهاجران راه­شان را به اروپا باز کرده­اند. اولین انسان­های مدرن، مهاجران اولیه­ی واقعی، از آفریقا و از راه خاورمیانه به اروپا وارد شدند. از آن دوران تا به حال، امواج دوره­ای مهاجرت باعث شده هر چند وقت یک بار اروپا، جمعیت، غذا و فرهنگ خود را از نو تعریف کند. بعد از جنگ جهانی دوم بیش­تر مهاجران سر به اروپای شمالی نهادند. اما از بیست سال پیش که جنوب اروپا رو به توسعه نهاده است، شمار زیادی از مردمی که دنبال زندگی بهتری هستند به این سمت کشیده شده­اند. از سال 2005، افراد مهاجری که وارد جنوب اروپا شده­اند، بیش از شصت درصد ورودی­های جدید این قاره را در بر می­گیرد. آن­ها کلنگ رونق اقتصادی اسپانیا را زدند، قنداق بچه­ها را در یونان عوض کردند و در مزارع ایتالیا عرق ریختند.

به مرور زمان، سیاست کشورهای اروپایی در قبال مساله­ی مهاجرات بیش­تر و بیش­تر بوروکراتیک شده است. در جنوب اروپا که قوانین سست­تر هستند و اقتصاد غیر رسمی وجود دارد، پیدا کردن کار غیر قانونی آسان­تر از به دست آوردن مجوز آن است.

بحران اقتصادی جریان را اندکی کُند کرده است، اما به حدی نیست که بتواند چهره­ی دموگرافیک قاره را تغییر دهد. البته نه بدان سبب که میزان زاد و ولد مهاجران بالاتر از ساکنین بومی است، بلکه بدین خاطر وقتی که یک جامعه اعضای جدیدش را به حاشیه می­راند، مشکلات کم کم سر بر می­آورند. به گفته­ی ژاک آرانگو، استاد جامعه شناسی دانش­گاه کومپلوتنس در مادرید: «درسی که  از تجربه­ی کشورهای شمال اروپا باید آموخته شود، این است که مهاجران موقت تمایل به اقامت دائم دارند.» جنوب اروپا به مهاجرانش نیاز داشت و حالا باید جایی برای آن­ها بیابد. مجله­ی «تایم» نگاهی به مساله­ی مهاجرت در سه کشور جنوب اروپا یعنی ایتالیا، یونان و اسپانیا می­اندازد، تا نوکی به این بحث زده باشد

Read More