ادوارد سعید/ ترجمه علیرضا ثقفی
کانون مدافعان حقوق کارگر- اظهار نظر دربارهی زندگی و معیشت مردم زحمتکش و نیروی کار در جامعه انسانی، امروز از دو وجه متفاوت صورت می گیرد. تئوریسینها و نظریهپردازان نظام سرمایهداری، همواره تلاش دارند تا طرحها و ایدهها و برنامههای ارایه شده را برای حفظ نظام موجود، کارشناسی شده و مورد تایید صاحب نظران جلوه دهند. آنها هر طرح و برنامهای را که برای استثمار بیشتر و خالی کردن جیب کارگران و زحمتکشان میدهند، با آب و تاب تعریف کرده و تمام تلاش تبلیغاتی خود را به کار میگیرند تا آن را مورد قبول مردم قرار دهند.
از دیگر سو، هرگاه فعالان کارگری و اجتماعی مستقل، آن طرحها و نظرات را مورد حمله قرار داده و اجرای شان را به ضرر زحمتکشان و کارگران میدانند، از جانب بلندگوهای تبلیغاتی طرفدران نظم موجود، به "بیتخصصی و صاحبنظر نبودن" متهم می شوند. هرچند بارها و بارها، طرحها و برنامههای طرفداران نظام سرمایهداری، بطلان خود را ثابت کرده است، اما آنها بار دیگر با بوق و کرنا و با تبلیغات و جوسازی، طرح جدیدی را مطرح میکنند و معرکهی جدیدی به راه میاندازند و با معرفی صاحبنظران سرمایه ساخته و مزدوران متخصص جدید خود، تلاش میکنند تا افکار عامهی مردم را به مسیر دلخواه خود بکشانند.
در این میان، مدافعان حقوق کارگران و زحمتکشان، نه تنها امکانات زیادی برای ابراز نظرات خود ندارند، بلکه در همان سطح محدود که به بیان نظرات خود مبادرت میکنند، به بیتخصصی و صاحب نظر نبودن و ارائه نظرات مغایر با معیارهای مورد قبول صاحبان قدرت و سرمایه، متهم می شوند. علاوه بر آن، فعالان مستقل کارگری و اجتماعی که از هیچ نهاد رسمی برای بیان نظرات خود حمایت نمیشوند، همواره در خطر بیکاری، اخراج از کار و بعضا زندان و دیگر انواع محرومیت های اجتماعی قرار دارند.
مقاله زیر که توسط ادوارد سعید، صاحبنظر فلسطینی مستقل، دو دهه پیش نگاشته شده است، بیانگر ریشههای این وضعیت است که البته امروزه بسیار شدیدتر و ریشهایتر شده است. ارائه این مقاله در شرایط امروز، میتواند بحث جدیدی را دربارهی وظایف فعالان کارگری و اجتماعی و وحدت هرچه بیشتر آنان، جهت شکستن دیوارهای ایجاد شده به دست نظام حاکم بر جهان، بگشاید.
کانون مدافعان حقوق کارگر- اظهار نظر دربارهی زندگی و معیشت مردم زحمتکش و نیروی کار در جامعه انسانی، امروز از دو وجه متفاوت صورت می گیرد. تئوریسینها و نظریهپردازان نظام سرمایهداری، همواره تلاش دارند تا طرحها و ایدهها و برنامههای ارایه شده را برای حفظ نظام موجود، کارشناسی شده و مورد تایید صاحب نظران جلوه دهند. آنها هر طرح و برنامهای را که برای استثمار بیشتر و خالی کردن جیب کارگران و زحمتکشان میدهند، با آب و تاب تعریف کرده و تمام تلاش تبلیغاتی خود را به کار میگیرند تا آن را مورد قبول مردم قرار دهند.
از دیگر سو، هرگاه فعالان کارگری و اجتماعی مستقل، آن طرحها و نظرات را مورد حمله قرار داده و اجرای شان را به ضرر زحمتکشان و کارگران میدانند، از جانب بلندگوهای تبلیغاتی طرفدران نظم موجود، به "بیتخصصی و صاحبنظر نبودن" متهم می شوند. هرچند بارها و بارها، طرحها و برنامههای طرفداران نظام سرمایهداری، بطلان خود را ثابت کرده است، اما آنها بار دیگر با بوق و کرنا و با تبلیغات و جوسازی، طرح جدیدی را مطرح میکنند و معرکهی جدیدی به راه میاندازند و با معرفی صاحبنظران سرمایه ساخته و مزدوران متخصص جدید خود، تلاش میکنند تا افکار عامهی مردم را به مسیر دلخواه خود بکشانند.
در این میان، مدافعان حقوق کارگران و زحمتکشان، نه تنها امکانات زیادی برای ابراز نظرات خود ندارند، بلکه در همان سطح محدود که به بیان نظرات خود مبادرت میکنند، به بیتخصصی و صاحب نظر نبودن و ارائه نظرات مغایر با معیارهای مورد قبول صاحبان قدرت و سرمایه، متهم می شوند. علاوه بر آن، فعالان مستقل کارگری و اجتماعی که از هیچ نهاد رسمی برای بیان نظرات خود حمایت نمیشوند، همواره در خطر بیکاری، اخراج از کار و بعضا زندان و دیگر انواع محرومیت های اجتماعی قرار دارند.
مقاله زیر که توسط ادوارد سعید، صاحبنظر فلسطینی مستقل، دو دهه پیش نگاشته شده است، بیانگر ریشههای این وضعیت است که البته امروزه بسیار شدیدتر و ریشهایتر شده است. ارائه این مقاله در شرایط امروز، میتواند بحث جدیدی را دربارهی وظایف فعالان کارگری و اجتماعی و وحدت هرچه بیشتر آنان، جهت شکستن دیوارهای ایجاد شده به دست نظام حاکم بر جهان، بگشاید.
